donderdag 24 augustus 2017

Maartse viooltjes in augustus

Het einde van de zomer nadert. Dat voel je aan de lucht, dat zie je aan de natuur rondom je heen. Sommige bomen maken al aanstalten om zich in hun herfstkostuum te hullen. Dorre blaadjes vermengen zich reeds onder het groene bladerdak. EĆ©njarigen en perkplanten zitten vermoeid en uitgeput in hun zomerverblijf. Tomaten beginnen eindelijk rood te kleuren... een mens zou er bijna weemoedig van worden. 
Terwijl de ene zich klaarmaakt voor het najaar, krijgt de ander de lente in zijn bol. Neen, ik laat de voorjaarsbloembollen even achterwege, maar laat me verrassen door het maarts viooltje Viola odorata.
Toen ik vanmorgen de dauw op mijn blote tenen voelde (ook zo'n typisch bijna-herfst-fenomeen), werd ik verrast door paarse stipjes onder de bomen. De maartse viooltjes wanen zich blijkbaar in de lente en floreren nu massaal. De bloei is minder uitbundig en de geur minder overweldigend, maar het effect des te meer.
Gekke toestanden met dat veranderend klimaat. Vorig jaar bloeide het viooltje niet in het voorjaar; wellicht door de lange koude winter en dan de plotse warmte. En nu worden we verwend met een tweede bloei in hetzelfde jaar. 
Onze tuin reflecteert de tendens van het aanbod aan fruit en groenten in de supermarkt. 
Daar kan je het ook het hele jaar door aardbeien kopen. :-)

Labels:

donderdag 10 augustus 2017

Bloemen-metafoor


Onlangs kwam ik deze spreuk in een roman tegen. De woorden wisten me meteen te raken; ik maakte er prompt een foto van. 'Da's eentje voor later', dacht ik.

Waarom is liefde nu net als bloemen ? 
Omdat bloemen inderdaad verrukkelijk zijn, hun schoonheid je in al hun facetten bekoort ? 
Omdat ze meestal zo lekker ruiken, net als je zo verlekkerd bent op de geur van diegene die je zo graag ziet ? 
Omdat liefde net als een bloem plots ontluikt... en ooit verwelkt ? 
Dat laatste boezemt me een beetje angst in... ik wil mijn - onze - liefde helemaal niet zien verwelken. Dan geef ik er maar de voorkeur aan om de bloem van een vaste plant of bloembol te zijn. Dan komt de bloem, en de liefde, telkens terug en gaat ze nooit over, maar zal ze floreren in de golfbeweging van het leven. 
Als de bloem, en de liefde, door de natuurkrachten van regen, wind, sneeuw en een enkele bliksemschicht geplaagd wordt, zijn je vrienden daar om je te omarmen, om je heelhuids door de storm te loodsen.
Samen het leven vieren en samen tot rust komen.

De natuur is de metafoor van het leven van elk van ons.

Labels: ,