woensdag 30 december 2015

Geluk zit in een klein hoekje... ook in 2016 !

Bron : 'Te gast bij Florina', Veerle Dobbelaere
Het geluk zit soms in 'n klein (tuin)hoekje ! ... met deze slogan is mijn blog in 2015 van start gegaan. Schoorvoetend zette ik mijn eerste stappen in blogland... in het begin was het een beetje zoeken; ik had dan ook zo veel te vertellen en te delen. Al gaande en al schrijvende vond ik het geluk en het plezier in mijn tuin, de natuur en ook in mensen.  In het afgelopen jaar heb ik namelijk een paar fantastische mensen (beter) leren kennen. We hebben samen letterlijk lief en leed gedeeld. Mensen die me kennen, zullen zich soms in mijn blog posts herkennen of tegenkomen. En ja, het zijn niet alleen planten en bomen die me inspireren, maar ook mensen die samen het geluk voor me maken, dag in dag uit, het hele jaar door. 
Ook in 2016 wil ik blijven op zoek gaan naar die onverwachte kleine geluksmomenten. Ik kan niet wachten tot het nieuwe jaar zich aandient. Voor het nieuwe tuinjaar moet ik nog een beetje wachten -alhoewel, met de huidige winterwarmte kan je de eerste bloesems al waarnemen- wanneer de natuur open bloeit en zich weer volledig vrijgeeft. Om dan op ontdekkingstocht te gaan... samen met jou ! 
Een fantastisch 2016 gewenst ! 

maandag 21 december 2015

Boomsilhouet gehuld in kerstlicht


Een grote winterfanaat ben ik niet, maar ik ben wel enorm weg van het wintersilhouet van bomen. Het winterlicht dat zich achter een boom verschuilt en hem in zijn tedere naaktheid helemaal laat schitteren. Magnifiek gewoon. 
Het is de enige periode van het jaar, waarin een boom zijn gehele silhouet weergeeft; het is als het ware de natuur in zijn puurste vorm. Een boom wordt dikwijls aan de hand van zijn bladeren gedetermineerd, maar ook zijn silhouet kan reeds voldoende zijn om zijn ware identiteit te kennen. 

Kerst komt eraan. Ga eens een kerstwandeling in de avondschemering maken en geniet van de stille aanwezigheid van de bomen. Zo stil en toch hebben ze je zoveel te vertellen. Fijne kersttijd !

Labels:

woensdag 16 december 2015

Winters opwarmertje : soep van zucchine

Een warme kom soep na een stevige wandeling of na wat klussen in de tuin... heerlijk! Of gewoon om te ontspannen bij een goed boek. In de voormiddag, tegen de opkomende honger, of in de namiddag of 's avonds ... think out of the box en ga voor soep ook buiten de standaarduren. Je zal zien : je zal er meer van opkrikken dan het bekende bakje troost met het al dan niet obligate koekje. 
Tegenwoordig zijn zucchine het hele jaar door in de supermarkt te verkrijgen. Tijdens de zomer heb ik het surplus aan zucchine uit de moestuin in blokjes gesneden en in de diepvries gelegd. Zo kan ik ook in het putje van de winter van deze zomergroente genieten. 

Voor een lekkere soep van zucchine
2 groentebouillonblokjes
1 ui
2 babycourgetten of zucchine, in blokjes gesneden (vers of uit de diepvries)
kruidenkaas (bv. philadelphia)
1,5 liter water
olijfolie
Stoof de ui in een weinig olijfolie aan. Neem de kom van het vuur en voeg de courgetteblokjes toe. Roer alles goed om en laat eventjes op het vuur sudderen. Voeg het water en de bouillonblokjes toe. Laat een half uurtje goed doorkoken. Na het mixen roer je een goedgevulde eetlepel kruidenkaas door de soep. Zorg ervoor dat de kaas zich goed met de soep mengt. Je kan eventueel nog wat zout toevoegen... en dan genieten maar ! 
Een courgettebloem... prachtig hoe dit een heerlijke 'vrucht' wordt.

Labels: ,

vrijdag 4 december 2015

Sneeuwlicht van de kerstroos

Kerstroos Helleborus Verboom Beauty
Begin oktober had ik enkele bloembakken op het terras opgevuld met wijnrode winterviooltjes. De kleur paste fantastisch bij de herfstsfeer, maar de bloemen vertoonden bij regenweer en felle wind snel scheurtjes en verkleuringen. Kortom, deze najaarsbloemen bleken eigenlijk niet bestand te zijn tegen (ons Belgisch) najaarsweer. 
Dit weekend heb ik de viola cornuta dan ook verruild voor een andere winterse Schone : de witte kerstroos of Helleborus Verboom Beauty. Het is een wintervaste plant die nog geen bladeren heeft, maar enkel zuiver sneeuwwitte bloemen die dapper de koude noordenwind en ijsregen trotseren. Wat er ook boven hun hoofdje gebeurt, ze blijven fier rechtop staan. Wat een verschil met andere Helleborus-soorten die hun kopje al snel laten hangen. Met hun pure witte schoonheid verspreiden ze letterlijk sneeuwlicht... ideaal voor de kerstperiode.
Bij mij schittert de kerstroos in het winterse buitenlicht. Mits je ze niet te dicht bij een (centrale) verwarming plaatst, kan je ze ook binnenshuis een plaatsje geven. Beeld je deze bloemen eens in op een feesttafel genesteld tussen boomschorsstukjes en zilveren of gouden accenten... een ware kerstdroom. Je kan ze zelfs als snijbloemen in je winterse decoraties verwerken. 
Verwar deze sneeuwprinses echter niet met die andere kerstroos of Poinsettia (Euphorbia pulcherrima), de alom bekende -mijn excuses voor het woord- oubollige huisplant die tijdens de kerstperiode verkocht wordt. Kenmerkend voor deze plant zijn de rode of roomwitte bloemen die eigenlijk schutbladeren zijn, terwijl de echte bloemen zelf geel en klein zijn van formaat.
Door het zien van de pure schoonheid van de kerstroos Helleborus Verboom Beauty durf ik weer een beetje meer in Kerstmis te geloven.

Labels: ,

woensdag 25 november 2015

Citroenenoogst


Het voelt ergens surreëel aan. Net voordat we de eerste echte winterprik voelden, heb ik de citroenen van ons citroenboompje geplukt. Tijdens de pluk bracht een aangenaam maar vluchtig citrusparfum me terug naar onbezorgde vakanties. De zonnegele vruchten geven een instant zomergevoel net nu het buiten zo koud en somber is. Ik heb ze dan ook in een passende zuiderse schaal met blauw Portugees mozaïekwerk gelegd. Hier liggen ze te genieten van de schaarse zonnestralen die zich door het keukenraam werpen.
In de zomer zou ik een resem recepten met deze fruit-minions uit mijn zonnehoed kunnen toveren : citroensorbet, citroenparfait, dressings, vruchtenlimonade, enz... nu is het me een raadsel. Misschien moet ik de ochtend maar eens beginnen met een glas lauw water met versgeperst citroensap, zoals menig vrouwentijdschrift reeds aanraadde. Maar neen, geef mij in deze donkere koude periode maar mijn kop dampende thee om wakker te worden. Ik moet echter vooral aan de weldaden van de citroen denken : al die vitamine C die een winterlichaam zo hard kan gebruiken. Elke ochtend wat citroensap door mijn sinaasappelsap mengen...  ik denk dat ik dat maar ga doen. Laat jullie toverkracht maar werken, kleine minions ! 

Elk winters ideetje voor deze zomervrucht is welkom ! 

Labels: ,

dinsdag 17 november 2015

Kastanjenoten

Gepofte kastanjes : heerlijk tussendoortje
Buiten is het nog redelijk warm en ook al heeft het merendeel van de bomen zich ontdaan van hun bladerenkleed en is Koning Winter nog ver buiten de grenzen, Kerst komt met rasse schreden dichterbij. Iets wat de meesten met de herfst associëren, daar leg ik de link met Kerstmis, namelijk kastanjes. 
Zoals de familietraditie het wil, vieren we Kerst in Italië. Tijdens die contrastrijke periode van donker en licht, koude en warmte vind je op elke straathoek van de Italiaanse stadscentra een venter die vanuit zijn geïmproviseerd kraampje geroosterde kastanjes aan de man brengt. De geur, de smaak... heerlijk. Je kan de Italiaanse vers geroosterde kastanjes niet vergelijken met de gepofte kastanjes die je zelf uit de oven probeert te toveren, maar toch, het is de herinnering die de bovenhand haalt en me doet zwichten om het toch te proberen.
Kastanjes (van de tamme kastanje) vind je met een beetje geluk nog in het bos (als ze nog niet opgeraapt zijn) of in elke goede supermarkt.

Kastanjenoten klaar om gepoft te worden

Zelf kastanjenoten poffen
Verwarm je oven voor op 200-220°. Maak met een scherp mesje een kruisje in de glanzende bruine vruchten en leg ze op een bakplaat. Laat de kastanjes een kwartiertje tot 20 minuten in de oven. Eens uit de oven, doe je hun jasje uit en dan, ... genieten maar. Overheerlijk als ze warm zijn, maar ze zijn ook lekker lauw en zelfs koud.
Vitamine-C-bommetje
Ik heb nu een schaaltje met gepofte kastanjes op het aanrecht staan. Ideaal als tussendoortje : in plaats van een koekje of snoepje grijp ik nu naar deze bruine vrucht. De kastanjenoot bevat heel wat minder calorieën dan andere noten en het is de enige in zijn soort die zoveel vitamine C bevat.
Misschien moet ik toch maar overwegen om een tamme kastanje (castanea sativa) in de tuin te planten... nu nog een plaatsje vinden.

Labels:

zondag 8 november 2015

Maak de tuin van je buren ook jouw tuin


Met zo'n 18 are grote tuin mag ik absoluut niet klagen over de grootte van mijn tuin. Een tuin kan in mijn ogen niet groot genoeg zijn (laten we het nu even niet over het onderhoud hebben, hmm) En daarom steel ik soms wat tuin van mijn buren. 
Jij durft, hoor ik je denken. OK dan, ik leen visueel een stukje tuin, dat klinkt misschien beter. In plaats van metershoge hagen als afscheiding tussen onze tuinen te plaatsen, laat ik een opening en geniet ik mee van het uitzicht... hier bv. op de schapen van de buren. Zo lijkt het of ik de fiere eigenaar ben van deze donzige wollige dieren.... en dat, zonder dat ik voor ze hoef te zorgen. Schaapjes tellen voor het slapengaan wordt zo stukken gemakkelijker...:-)

Labels:

woensdag 28 oktober 2015

Herfstliefde : de wilde wingerd

'Autumn in love' : de wilde wingerd
Als er gisteren iemand achter mij had gereden, had ik wellicht een auto-ongeluk veroorzaakt. Pardoes ging ik op mijn rem staan, toen ik bovenstaand huis in z'n herfstmantel zag staan. 
Wow, een eenvoudige woning anex stal wordt hier bijna geheel ingepalmd door de wilde wingerd Parthenocissus tricuspidata. Ook al scheen de zon op dat moment niet, ik werd verblind door zoveel prachtige eenvoud der natuur. 
De wilde wingerd kleurt momenteel menig gevel vuurrood. Als de zon haar stralen op de bladeren laat vallen, staat de hele plant en het huis in volle gloed. Alsof het zijn liefde aan de hele wereld wil verklaren. En dit als laatste kreet voor hij zich voor de winter terugtrekt. Na de intense rode verkleuring verliest de wilde wingerd al snel zijn bladeren en laat hij zijn geliefde verovering naakt en alleen achter. Tot het weer voorjaar wordt en hij de gevel met frisgroen blad siert.
De meestgekende wilde wingerds zijn de Parthenocissus tricuspidata (zie foto) met sierlijke driepuntige bladeren de Parthenocissus quinquefolia, waarvan één blad uit vijf verschillende afzonderlijke blaadjes bestaat. Zelf val ik eerder voor de tricuspidata, die net handen heeft en de hele gevel lijkt te koesteren. Het is dan ook niet verwonderlijk dat deze soort zich beter hecht dan de quinqefolia.
De plant kan wel tot 20 m hoogte reiken. Ben je nog op zoek naar een klimplant voor aan je droomkasteeltoren, dan is de wilde wingerd zeker jouw ding.

Labels:

donderdag 22 oktober 2015

Herfstklusjes

De citroenboom overwintert in de orangerie
Het leek vorige week even of we dit jaar geen najaar kregen... zo koel was het ineens. Van vorst is er momenteel nog geen sprake, maar voor sommige planten is het 's nachts en vorige week zelfs overdag, te koud geworden. Mediterrane en andere warmteminnende planten (koukleum die ik ben, 'k zou me er zelf ook bij kunnen rekenen) worden nu het best naar hun overwinteringsplaats gebracht. Dit kan een serre/orangerie zijn, of zelfs een garage of binnen in huis.
Veel water hebben deze planten tijdens hun overwintering niet nodig. Af en toe wat water geven zodat de aarde niet uitdroogt, is voldoende. Wel oppassen voor de planten die je binnen in huis zet : zet ze zeker niet in de buurt van de (centrale)verwarming : de lucht is te droog en te warm voor je planten. Zet ze liever in een koele gang. 

Afgevallen bladeren opruimen ... het is zo'n typisch herfstklusje en ik ben er dol op, ook al voelt het soms als 'dweilen met de kraan open'. Eens je gazon weer 'bladvrij' is, dwarrelen de volgende blaadjes namelijk al weer naar beneden om tegen de volgende ochtend een volledig nieuw tapijt te vormen. En toch blijf ik doorgaan : de knisperige bladen onder mijn voeten, de geur van aarde... I love it ! En je gazon zal je dankbaar zijn : terwijl je de bladeren oprijft, komt ook het najaarsmos mee. En rottende bladeren zullen je gazon tijdens de winter niet kapot maken. 

De pruimen, peren en appels zijn ondertussen geoogst. De eerste okkernoten worden verzameld. 

En tussen al dat klussen door is er ook nog tijd om te genieten van de zeldzame bloeiende beauty's die je nu nog in je herfsttuin ziet. Hier de Echinacea purpurea in volle ornaat. De wortels (in pilvorm natuurlijk) van de Echinacea helpen me elk jaar weer de winter zonder kleerscheuren door te komen. Daarom krijgt ze een speciale plaats in de kruidentuin. En die winter... nog eventjes wachten voor je je intrede doet aub. Dankjewel ! 

Labels:

woensdag 14 oktober 2015

Ode aan de tuinprofessional

Foto : www.tuinaannemer.be
Tuinprofessionals, tuinaannemers, tuinaanleggers, tuinmannen, boomsnoeiers, boomchirurgen,... hoe je ze ook wil noemen, ik heb een enorm grote bewondering voor hen. In hun beroep combineren ze dagelijks hun kennis, know-how, praktijk en ervaring om jouw droomtuin tot werkelijkheid te brengen.

Zelf probeer ik het onderhoud van onze tuin zo veel mogelijk zelf te doen, met regelmatig stijve pijnlijke polsen als gevolg. Op zo'n moment neemt moeder natuur het dan wel weer van me over, dat heeft ook zo zijn charmes. Maar dat is dan weer een ander verhaal. Het grasmaaien laat ik aan manlief over, terwijl het grote werk, en daarmee bedoel ik het snoeien van de bomen uit onze bostuin of het vellen van een oude vriend (boom), door een tuinaannemer wordt waargenomen.

Enerzijds ben ik eigenlijk stiekem een beetje jaloers op de tuinaannemer. Hij doet in mijn ogen het echte tuinwerk en dit elke dag omringd door groen, stilte en rust. Een tuinarchitect heeft misschien wel een mooi ontwerp in zijn hoofd (of op papier) maar het echte vormgeven, de creatie zelf, gebeurt door de tuinprofessional. En dat is een ware kunst, als je het mij vraagt, ambachtelijk werk in groot formaat. En alleen hij beschikt over die gave.
Anderzijds benijd ik hem niet... mooi weer of geen weer (lees : regen en koude), hij blijft zijn werk onder gelijk welke weersomstandigheden onvermoeid verderdoen. En de opportunistische tuinier die ik ben, haak op zulke momenten natuurlijk af.

En geef toe, zo'n man gewapend met een zaag, koorden, karabiners, klimgordels en allerhande ander klimmateriaal is uitermate stoer en zelfs sexy. Om jouw tuin nieuw leven in te blazen, neemt hij op dat moment letterlijk een risico. Stap voor stap wordt de boom ingeknot om dan met een diepe zucht en veel gekraak op de grond neer te komen. De grond geeft op dat moment een daverend applaus.

Mijn applaus gaat nu naar hem uit. 
Steeds meer mensen beseffen dat ze gelukkig worden van een eigen tuin, maar de aanleg en het onderhoud ervan besteden ze liever uit omwille van tijdsgebrek. Gelukkig zijn de tuinprofessionals er om je te helpen. Zo kan ook jij van een eigen mooi verzorgde tuin genieten.

Jouw tuinaannemer in de buurt vind je terug op http://www.tuinaannemer.be/

Labels: ,

dinsdag 6 oktober 2015

Fruitige herfstsnoepjes

Framboos 'Fallgold'
Fruitige snoepjes puur natuur, ik ben er gek van.
Ik heb zo mijn favorieten, voor elk seizoen wel ééntje. De aardbeien voor de lente, de blauwe bessen voor de zomer, en de framboos voor de herfst. 
Is dat dan geen zomervrucht, hoor ik je denken. Ja, maar je hebt ook herfstvariëteiten zoals de Rubus ideaeus 'Fallgold' en de 'Autumn Bliss'
Momenteel draagt de 'Fallgold' in onze fruittuin goudgele parels. Het lijken wel gewatteerde vruchtjes, lekker warm ingeduffeld tegen de eerste kou. 
Met de winter in het vooruitzicht is de herfstframboos een welkome gast. 

Dat de framboos naast lekker ook gezond is, hoef ik je vast niet te vertellen. Naast de gekende anti-oxidanten en vitamientjes, zou de vrucht een ideale vetverbrander zijn dankzij de ketonen die ze bevat. Deze stof zou de aanmaak van een metabolismeregulerend hormoon stimuleren. Hoe groter de hoeveelheid van dit hormoon, hoe minder er vetcellen in ons lichaam worden opgeslagen. 
Verder is de framboos een echt smaakbommetje zodanig zelfs dat ze door de farmaceutische industrie als smaakstof -al dan niet in kunstmatige vorm- in pilletjes en cosmetica wordt toegevoegd.

De Fallgold is een framboos met karakter. Al naargelang je haar opvoedt (lees : snoeit) zal ze haar hoeveelheid vruchten aanpassen. Bij het tot aan de grond terugsnoeien van enkel de oude stengels, krijg je een kleine vroege en een iets grotere late oogst. Als je echter alles wegsnoeit bekom je een grotere oogst in het najaar. En daarvan ga ik nu lekker smullen. Smakelijk ! 

Labels:

woensdag 30 september 2015

'Op een grote paddenstoel, rood met...'

De vliegenzwam, de populairste der paddenstoelen.
'Op een grote paddenstoel, rood met witte stippen...' wie gaat er nu niet in sprookjes geloven bij het zien van deze olijke paddenstoel ? Dit prachthuis van Kabouter Plop (of is het van zijn neefje ?) kwam ik tijdens een wandeling in de Kalmthoutse heide tegen. Als je goed kijkt, zie je zelfs het voordeurtje en de traptreden onderaan. Maar wacht, voor je gaat aankloppen, wil ik je nog iets vertellen...
De vliegenzwam (Amanita muscaria) is een paddenstoel die in geen enkel kinderboek over de herfst ontbreekt. Waarom geloven we toch stellig dat sprookjesfiguren als de smurfen, kaboutertjes en elfjes in deze rode met witte noppen halve bol op voet wonen ? Ik denk dat hun geestelijke vaders destijds tijdens een heftig feestje wat te veel party drugs (toen in de vorm van paddenstoelen) tot zich genomen hadden. Hun favoriet was de vliegenzwam, die hallucinogene stoffen bevat, waarvan bij inname 'je ze zou zien vliegen'. 
De bedenker van de elfjes was de felste party crasher want die bedacht zelfs een gepast meubilair voor zijn lievelingen : het elfenbankje (Trametes versicolor). Al denk ik dat een kabouter daar ook graag eens op gaat zitten, na al dat zware tuinwerk.
Allez, 't is goed, je mag nu gaan aankloppen.

Labels:

dinsdag 22 september 2015

Hands off my FOOD !

Lekkere originele zucchini-pasta van HandsoffmyFood!
http://handsoffmyfood.blogspot.be/
Een mens zou in deze tijden als het ware bijna schrik hebben om nog vrienden thuis uit te nodigen om gezellig te komen eten. 
Niet omdat de gastvrouwen- en heren in het bekende TV-programma zo veel beter (of wellicht slechter) kunnen koken dan jou, maar omdat zowat iedereen tegenwoordig één of ander dieet volgt.
En dan bedoel ik niet zo zeer de 'calorie-arme' diëten, maar wel de eetgewoonten van vegetariërs & veganisten, 'organic food only'-eters, believers in raw food, glutenvrij-, 'puur (genieten)'-, 'minimale ecologische voetafdruk'-eters enz.
Voor er ook nog maar sprake was van bovenstaande voedselreligies, heb ik altijd mijn mama's en oma's visie gevolgd : eet met mate, op vaste tijdstippen, gevarieerd, en liefst producten uit eigen tuin (of van de boerderij). En zo houd ik al twintig jaar hetzelfde gewicht aan zonder dat ik daar ook maar enige moeite voor hoef te doen : 'laat die lekkere praline maar komen, deze namiddag neem ik wel een appel' is eerder mijn motto.
Ik haal graag het beste uit elke voedingsreligie en meng deze heerlijk met elkaar. Zo blijf ik zweren bij mijn oerdegelijke bruine boterham met kaas (en zonder boter), gebruik ik de olijfolie van de Italianen, maar eet ik niet elke dag pasta zoals hen, verorber ik af en toe 'n stukje (mager) vlees, maar eet nog liever groenten. 's Ochtends geniet ik van mijn koekje als tussendoortje en in de namiddag geeft een stuk fruit uit eigen tuin me weer de nodige energie. En dat alles wordt met liters biologische thee doorgespoeld.

En ja, soms ga ik wel 'ns ten rade bij de nieuwe 'gezondheidsgoeroe's', want ook al zou ik een voedingsleer door hen voorgesteld nooit strikt kunnen volgen, er zitten wel héél goede frisse ideeën tussen die voor de nodige gezonde variatie zorgen. 
Onlangs ontdekt : de héérlijke blog http://handsoffmyfood.blogspot.be/ , geschreven door twee toffe dames die overtuigd veganist zijn en weinig vlees en geen brood eten. Not entirely my cup of tea, maar hun blog inspireert wel enorm. Zeker als je een 'grow your own'-believer bent zoals ik, vind je hier de nodige inspiratie om je surplus aan zelfgekweekt fruit en groenten weg te werken.
De blauwe bessen worden thuis momenteel nog gretig geoogst. Ik kijk ernaar uit om hun Froyo blueberries uit te proberen (meteen doen deze avond). Dat wordt lekker snacken voor de buis. En ondertussen probeer ik uit te denken wanneer ik de havermoutbroodjes van de handsoffmyFood-ladies kan bakken, en die wortelsoep met kokos lijkt me ook wel iets, en die pasta van zucchini en... en...

Labels: , ,

woensdag 16 september 2015

(Her)beleef de zomer met de herfstanemoon

Herfstanemoon 'Honorine Jobert'
De dagen worden korter, de wind waait guurder, nattigheid komt steeds meer op bezoek, kragen worden aangetrokken, sjaals aangebonden... we kunnen er niet om heen : de herfst hangt in de lucht; dat ruik én voel je. 
In de aanloop naar het najaar begin ik meer van bloemen en planten met warmere tinten te houden : bronzige, wijnrode kleuren. Ze geven je letterlijk warmte. 
En toch, ... het is officieel nog zomer en als de zon door de regenwolken piept wordt mijn witte border als het ware opgelicht. Het is de witte herfstanemoon Anemone hybrida 'Honorine Jobert' die voor deze luchtige zomertoets zorgt. Deze bloem bloeit uitbundig vanaf half augustus tot ver in oktober en kan tot wel een meter hoog worden.
Met haar frêle zuiverwitte bloemen verwacht je deze anemoon misschien eerder in een lente- of zomertuin. Ze verrassen je dan ook op een moment dat je het niet verwacht. De bloemen lijken wel van een zacht wit fluweel gemaakt rond een groen hartje met zonnegele meeldraden. Deze anemoon doet me denken aan huwelijksgeluk, lente- en communiefeesten. 
Aan de warmte van de lente en zomer die voorbij zijn. 

Labels:

dinsdag 8 september 2015

Uitkijken naar Halloween : griezelplanten

Er zijn zo van die planten die ik zo lelijk als de nacht vind, maar die me toch op een bepaalde manier weten te fascineren. De arum italicum, of de Italiaanse aronskelk, is er zo eentje. De plant is spontaan aan de rand van onze bostuin gegroeid en draagt momenteel oranje bessen. Eerlijk gezegd is oranje niet mijn favoriete kleur, maar het is een kleur die wel de herfst typeert en dus past deze aronskelk wel in de najaarstuin.
Momenteel gun ik de arum het om in het najaarslicht te schitteren; tijdens de winter is echter ook voor haar de show afgelopen en kruipt ze weer onder de grond. Uit het oog uit het hart.
Dat de arum een taaie dame is spreekt voor zich : de feloranje kleur waarschuwt voor haar giftige bessen en de plant gedijt goed in minder populaire plaatsen zoals vochtige humus- en schaduwrijke (bos)grond. Het lijkt wel de ideale woonplaats van een heks... al dat oranje en gif doen me sowieso al een beetje aan Halloween denken. Ik denk dat onze arum italicum niet tot dan zal wachten om te gaan griezelen.

Labels:

dinsdag 1 september 2015

Bessenwafels : Superfood 4 Kids

Blauwe bessenwafels... mmmm !
Voor alle fans van, al dan niet Amerikaanse, misdaadseries : neen, op bovenstaand bord werd geen moord gepleegd... maar misschien willen sommigen voor deze bessenwafels wel een passionele moord begaan !
Ik had onlangs een heel goede vriendin op bezoek en ons weerzien mocht met iets zoets gevierd worden. Ik was aan mijn 'suikerwafels op grootmoeders wijze' begonnen, toen ik in de koelkast nog een potje met blauwe bessen zag staan. Dan roeren we die toch gewoon onder het deeg, dacht ik. En zie hier het resultaat. De blauwe bessen geven een frisse toets aan een misschien doorsnee wafel. Probeer het zelf ook eens : zo kan je je kids na school een lekker én verantwoord tussendoortje voorschotelen. 
Dat hebben ze na die eerste schooldag dubbel en dik verdiend ! 

Blauwe bessenwafels
Terwijl je het beslag maakt, kan je het wafelijzer al 15' voorverwarmen.
Ingrediënten : 
250gr patisserieboter
250gr patisseriebloem
250gr suiker
2 zakjes vanillesuiker (liefst Bourbon)
4 eitjes
1 eetlepel olijfolie
blauwe bessen
Verwarm de boter en voeg dan de andere ingrediënten toe. Roer alles goed om.
Roer op het laatste de olijfolie er zachtjes onder zodat je een mooi glad deeg bekomt. Voeg daarna de bessen toe.
En de wafelbak kan beginnen.
Daar de bessen wel een beetje aan het wafelijzer durven plakken, raad ik aan om na elke gebakken wafel de ijzerplaten in te vetten met een weinig boter.
Laat de wafels op een rooster afkoelen en tast toe ! 

Labels: ,

woensdag 26 augustus 2015

Snoepparadijs 'Blueberry Field'

Psst... Kom 'ns 'n beetje dichterbij! 
Ik ga je een geheimpje verklappen : in onze tuin ligt een klein snoepparadijs. 
Kom, en ik wijs je de weg naar Blueberry Field ! 

Sinds vorig jaar hebben we ons eigen 'Blueberry Field' in de tuin. Een waar snoepparadijs, achteraan verscholen in het deel van onze tuin waar de natuur haar eigen ding mag doen. Om zo lang mogelijk bessen te kunnen plukken hebben we drie verschillende blauwe bessenstruiken (Vaccinium Corymbosumaangeplant : Julia, Augusta en Septa. Zoals de namen zichzelf al verraden draagt Julia vruchten in juli, Augusta in augustus en Septa in september. 
De blauwe bes kan je gemakkelijk in je tuincentrum in de buurt aankopen of rechtstreeks via Mr. Blueberry in Nederland http://mrblueberry.nl/Home/188 , die het vrolijke vrouwentrio Julia, Augusta & Septa aanbiedt.
De laatste tijd zijn blauwe bessen een echte hype, en terecht. 
Ze zijn lekker én supergezond. Recepten met de blauwe parels vind je gemakkelijk op het net terug, denk maar aan blueberry muffin, blueberry cheese cake, smoothie enz.

De gezondheidsvoordelen van de blauwe bes zijn niet min.
- Blauwe bessen zitten vol met vitaminen en mineralen.
- Ze hebben een wel heel hoog gehalte aan anti-oxidanten; bijna geen enkele vrucht scoort beter. 
- Ze zijn goed voor je spijsvertering.
- Ze verbeteren je zicht en helpen bij vermoeide ogen.
- De blueberries vertragen het verouderingsproces (dat scheelt hem in dure gezichtscrèmes)
- ... én ze zijn goed voor het geheugen!

Wat houdt jou nog tegen om zelf een blauwe bes in de tuin te planten ? 
Dat komt stukken goedkoper uit dan die dure bakjes in de supermarkt te hoeven kopen. 
En heb ik je al verteld dat ze supergezond zijn ?
(Oei, ik zal misschien nog maar een handvol blauwe bessen eten)

Labels:

donderdag 20 augustus 2015

De tuinhibiscus

Een heester die momenteel voor exotische pracht en kleur in de tuin zorgt, is de tuinhibiscus (Hibiscus syriacus) met zijn grote trompetbloemen.
Wat enkele jaren geleden bij aankoop in de Aldi, jawel, een mistroostig takje was, is nu uitgegroeid tot een statige elegante dame. Vanaf het moment dat ze haar voeten in mijn tuin gezet had, heb ik haar in een mini-boompje gesnoeid en dit geeft nu een prachtig resultaat.
Tijdens de zomermaanden is menig tuin een juwelendoos van verschillende kleuren. Bomen of heesters met veel bloemen zijn in deze periode van het jaar echter schaars. De hibiscus in boomvorm vormt hier een mooie uitzondering op.

Tuinhibiscus in boomvorm.

Hibiscus is ook veelal gekend voor het gebruik in thee. Hiervoor wordt niet de tuinhibiscus, maar de éénjarige Roselle (Hibiscus sabdariffa) gebruikt. De gedroogde bloemen geven weinig of geen smaak, en worden vooral toegevoegd om je thee mooi rozerood te kleuren. Zo zorgt de hibiscus voor kleur in zowel je tuin als in je kopje thee. Tijdens de koude wintermaanden kan je bij zo een warm kopje hibiscusthee zalig wegmijmeren naar je zomertuin.

Labels:

donderdag 13 augustus 2015

Sterren aan de hemel en in de tuin : sterjasmijn


Bij zwoele temperaturen horen exotische geuren. Zo hoort het nu éénmaal in de Tuin van Eden. Terwijl 's avonds de sterren boven je hoofd fonkelen, verspreiden de stervormige bloemen van de Trachelospermum jasminoides een heerlijk zwoel parfum in jouw eigen paradijs.

De sterjasmijn is een groenblijvende klimplant en beloont je met kleine bloeiende sterren alom van mei tot en met september. Bij ons wordt hij ook Toscaanse jasmijn genoemd, en deze Toscaanse lady hebben we dan ook daar ter plaatste gekocht. 
In Italië is deze sterrenhemel in staat om een hele muur of huisgevel in te palmen. Loop daar maar 'ns 's avonds voorbij. De gehele atmosfeer is dan zwanger van de geur; er hangt op zo'n moment ook letterlijk pure romantiek in de lucht. 
In de lage landen spreidt de sterjasmijn zijn deken minder rijkelijk uit, maar mits goed beschut tijdens lange vorst, zorgt hij ook bij ons voor geur en kleur.
Momenteel worden we met warme zomeravonden beloond, dat wordt wegdromen onder de sterjasmijn naar sprookjes van duizend en een nacht.

Labels:

maandag 3 augustus 2015

Buur Bram & zijn artisjokken

Artisjok : een bloem als het ware genesteld in een andere bloem.
Buur Bram is in mijn ogen iemand die héél veel respect verdient : naast zijn voltijdse job, is hij een fiere papa van twee leuke kids én kweekt hij zelf snijbloemen. 
Met zijn eigen handen en noeste arbeid schept hij de mooiste fleurige creaties. De bloemen die een ander niet kweekt wegens niet interessant, te bizar, te tijdrovend of te onbekend ... daarmee gaat hij juist aan de slag. Terwijl het tijdens de winter nog buiten grauw en kil is, gaat hij al op zoek naar het zaad van zijn baby's, die later in het warme seizoen de velden in onze straat bont kleuren.
Voor de tafelversiering van oma's verjaardagsfeest kon ik onlangs last minute bij onze buurman terecht. De mooie artisjokbloemen op de foto's zijn dan ook van zijn hand. Die laatste uitdrukking gebruik ik bewust, passend bij de natuurkunstenaar die hij is.

De bloemen : hét gespreksonderwerp van de dag. 
Aan jou opgedragen, beste buurman, dit receptje overgewaaid uit Italië, heerlijk tijdens de zomer : Bram's bread spread 
Doe 1 blik uitgelekte artisjokharten samen met wat peterselie, 2 eetlepels parmezaanse kaas en twee eetlepels olijfolie in de blender. Mix alles goed. Breng op smaak met wat grof zeezout en peper. 
Lekker op bruschetta, een cracker, een toastje of, waarom niet, op 'n bo'ke !

Terwijl wij 's avonds al knus voor de buis zitten, horen we onze buurman nog meermaals met zijn tractor voorbijrijden. Het heeft iets nostalgisch en doet ons eraan herinneren in wat voor 'n fijne landelijke buurt dat we wonen. 
Merci, buurman ! 

Labels: , , ,

woensdag 29 juli 2015

Sssss... slangenkruid

Met mijn interesse voor alles wat groen groeit en bloeit, kan je wel raden dat mijn favoriete vakantiebestemmingen liefst ook over een mooie portie natuur beschikken. 
Op vakantie moet ik me soms dwingen om ook eens naar boven (lees : lucht) of voor me (lees : waar ik loop) te kijken, want ik kan het niet laten om voortdurend rond me te kijken naar al dat groen rond me. Langs de voet- en fietspaden van Schiermonnikoog (Waddeneilanden) kwamen we eerder deze maand het slangenkruid (Echium Vulgare) tegen.

De combinatie van de paarsblauwe bloem met het rozerode neusje vind ik ronduit subliem. Dit kleurensamenspel zal ik zelf niet zo snel in mijn border toepassen, maar het bewijst dat de natuur het alleen maar beter kan. 
Met wat verbeelding lijkt de bloem op een slangenkop met open bek. Vandaar wellicht het geloof dat de wortel van de plant tegen slangenbeten helpt.
Ik vind het best een enge naam voor zo’n mooie plant.

Als vakantieherinnering hebben we een klein plantje in onze zonneborder geplaatst, met wat zand uit de zandbak en schelpjes errond. Zo zal hij zich misschien wat meer thuis voelen, want slangenkruid gedijt namelijk het best op kalkrijke zandgrond. 

Labels:

zaterdag 25 juli 2015

Haal je tuin naar binnen

Buiten is het momenteel een druilerig weertje. Met die gure wind erbij zouden we al durven denken dat de herfst lonkt. Een mooie zomerwandeling in de tuin zit er niet in; ga je toch even naar buiten, haal dan een beetje van dat fleurig moois naar binnen. 
Enkele verschillende hortensiabloemen (hier Hydrangea Macrophylla, herkenbaar aan de bolle bloemschermen) samen in een potje of vaas en elk hoekje in je huis fleurt er meteen vanop.
De bloemen kan je ook mooi in een weinig water laten drogen. Zo heb je er nog maanden plezier aan.

Labels:

dinsdag 21 juli 2015

Poezenaardbeitje

Mis(s)vormde aardbei : 'Miss Poes'
De aarbeientijd is nu definitief voorbij in mijn tuin. Dus -no worries-, ik zal jullie niet meer lastig vallen met posts over deze zoete rode vrucht. Hier dus een laatste foto, die echt niet mocht ontbreken. 
Het leuke aan zelf aardbeien kweken is, dat er wel eens een 'Mis(s)vormde' vrucht aan je plantjes hangt. 
Een maand geleden plukten we Aardbei 'Miss Poes'. Is ze niet om in te bijten ?!

Labels:

dinsdag 14 juli 2015

Fleurig komkommerkruid

Fleur op je bord.
Mijn jongste aanwinst voor de kruidentuin is komkommerkruid (Borago Officinalis)Een plant die ik lange tijd letterlijk links heb laten liggen. Zolang hij niet in bloei is, sorry, ziet-ie er echt niet uit en ook de naam 'komkommerkruid' wist me niet te overtuigen. Als ik de smaak van komkommer wilde, zou ik me wel 'the real stuff' kopen, of zelf kweken. Die Griekse salade kan het ook wel met de klassieke komkommer die voor een halve euro in je winkelmandje ligt.

Totdat ik onlangs op mijn werk de borago in volle bloei zag staan. In bloei wist het kruid me meteen te bekoren! Terwijl de gesloten bloemen nog in een mysterieus grijze waas aan hun steeltjes hangen, doen de paarsblauwe bloemetjes zelf de hele plant oplichten. Ze hangen met hun kopje naar beneden en geven hun schoonheid pas prijs als je ze optilt... en plukt voor gebruik in de keuken.
Onlangs reeds toegepast : 
- in mijn vlierbloesemwater (zie 'zelf vlierbloesemsiroop maken'), waar het voor kleur en een frisse toets zorgt.
- in mijn tonijnslaatje, waar de bloemetjes het geheel kleur en een subtiel komkommersmaakje geven.


Buiten mag het dan vandaag grauw en grijs zijn. Met komkommkerkruid vrolijk je je eten en je humeur helemaal op ! 

Labels: ,

dinsdag 30 juni 2015

Dé dorstlesser voor je tuin : gieters


Gieters. Ik zou ze niet kunnen missen in mijn tuin, evenmin mijn tuin hen en ik mijn tuin. 
Gieters vind je in allerlei soorten, materialen en kleuren. In groot en klein formaat; gemaakt uit metaal of plastiek; in pastel- en snoepjeskleuren of in de typische tuinierstinten : groen, bruin en zwart. 
Ik zelf val voor de zinken gieters. Ze gaan jaren mee en ze zijn niet alleen praktisch, maar ook esthetisch aanvaardbaar in elke soort tuin. Wat ik vooral leuk aan ze vind, is dat ik ze na het begieten van mijn planten eenvoudigweg kan laten staan waar ze hun laatste taak hebben vervuld. Ze zijn namelijk heel decoratief en brengen soms sfeer, daar waar het soms te groen is.

Mijn favoriet voor in de moestuin is de Engelse gieter met zijn lange tuit. Ideaal om plantjes, die iets verder in de border staan, water te geven. 

De broes of (sproei)kop gebruik ik alleen voor het begieten van pas ingezaaide grond of kiemplantjes. 

Nu we een periode van warm weer in het vooruitzicht hebben, zullen mijn gieters een paar overuren mogen draaien. Als bonus laat ik ze dan maar rondslingeren en krijgen ze zo nieuwe tuinhoekjes te zien.

Labels:

woensdag 24 juni 2015

Lou's aardbeienmilkshake

We hebben de laatste weken van best mooi weer kunnen genieten, en dat zie je ook aan alles wat groeit en bloeit in de tuin. Er werden ondertussen letterlijk al kilo's aardbeien binnengehaald.

Wat moeten we met die overvloedige oogst ?
- Delen met buren, familie & vrienden. Check.
- In allerlei (fruit)slaatjes draaien. Check.
- Op een boterham met verse kaas. Check.
- Ik zou er jam van kunnen maken...
Mmmm... neen toch maar niet. Daar vind ik de vruchten eerlijk gezegd te lekker voor. Mijn zoontje wist raad : 'Mama, vorig jaar hebben we toch 'aardbeienmelk' gemaakt !'


Roze vitamientjes in een glas
Bij deze kwam de enige echte Lou's aardbeienmilkshake tot stand :
- Neem zoveel aardbeien als je wil
- Melk
  (volle voor wie de authentieke smaak verkiest, magere voor de believers)
- Suiker
- 'n Bolletje vanille-ijs (optioneel)
- Honing

Snijd de aardbeien in stukjes en leg in de blender.
Voeg melk toe tot iets boven het volume van de aardbeien : ik heb mijn shake graag weelderig dik. Voeg nog suiker, honing en eventueel wat vanille-ijs toe. 
En shaken maar.
Giet in een hoog glas en werk af met een streepje vloeibare honing.

Smakelijk ! 

Labels: ,

vrijdag 19 juni 2015

Passiflora 'Space Flower'


De passiflora, ofwel de passiebloem, is een mooie klimplant die, mits enige bescherming aan z'n voeten tijdens strenge vorst, ook in ons klimaat wel gedijt. Daar België mijns inziens toch eerder een wispelturig klimaat kent, houden wij onze passiflora caerulea in een pot in de orangerie. 
De caerulea-variëteit kweek je voor zijn bloemen; hij produceert wel vruchten, maar die zijn niet echt voor consumptie vatbaar.

Ook al duurt de bloei van een passiebloem slechts één dag, hij is zo spectaculair dat het wel lijkt of hij niet van deze wereld is. 
En blijkbaar ben ik niet de enige die de bloemen zo indrukwekkend vond. 

Toen lang geleden de Spaanse missionarissen de klimplant  in Zuid-Amerika ontdekten, vonden ze het blijkbaar ook een buitenaards spektakel; maar in hun ogen zat God er voor iets tussen. 
Volgens onze broeders verwijzen de bloemblaadjes naar de apostelen, Judas en Petrus weliswaar niet meegerekend. De meeldraden staan symbool voor de wonden van Jezus en de stampers lijken verdacht veel op de spijkers waarmee Christus aan het kruis genageld werd. De vele pinnetjes die als het ware een ronde kam op de bloem vormen, doen aan de doornenkroon denken.
Kortom, de hele bloem verbeelt de dood van Jezus, het passieverhaal, en zo werd de plant passiebloem gedoopt.

En ik die dacht dat er achter de betekenis van deze bloem een heel passioneel liefdesverhaal school. Mis poes.
Misschien houd ik het dan toch maar bij mijn idee dat deze bloem door marsmannetjes naar onze aardbol gebracht werd.
En zo is de passiebloem de enige echte 'Space Flower' op aard.





Labels: ,

woensdag 17 juni 2015

Zelf vlierbloesemsiroop maken

De perfecte dorstlesser voor de zomer.
Aankomend weekend is het officieel, dan start de zomer. En we duimen dat het een heel warme wordt ! 
Tijdens die mooie zomer'zon'dagen is een glas fris water met een bodempje vlierbloesemsiroop de ideale 
dorstlesser.

Om zelf vlierbloesemsiroop te maken, dien je eerst op zoek te gaan naar de vlier (sambucus nigra). Deze inheemse struik draagt van mei tot en met juli tuilen witte, crèmekleurige bloemen. De vlier groeit spontaan in de natuur, en vermits ook onze tuin een stukje wilde natuur herbergt, hoefde ik enkel de achterdeur achter me toe te trekken om op bloemenjacht te kunnen gaan.


Wat heb je nodig : 
- 1 liter water
- een 20tal vlierbloesemschermen
- 2 biologisch geteelde citroenen
- 750 gr suiker


Pluk - liefst 's morgens - een 20tal vlierbloesemschermen. Kies de mooiste bloesems uit en schud eventuele beestjes en takjes/blaadjes eraf. Hoe meer bloesems, hoe geconcentreerder de siroop.


Doe de bloesems in een kom en voeg er in schijfjes gesneden citroen en water aan toe. Laat het geheel minimum 24 uur rusten. 

Giet het mengsel door een keukenhanddoek of een zeer fijn vergiet. 
Doe het zachtgele vocht met de suiker in een kookpot en laat het geheel een minuut goed doorkoken.
Ik neem ongeveer 750 gram suiker op 1 liter water. Echte zoetebekken kunnen, indien gewenst, meer suiker (1 kg op 1 liter) aan de siroop zelf toevoegen, of je kan ook eenvoudigweg meer vlierbloesemsiroop in je zomerdrankje doen.


Giet de siroop in steriele flesjes en sluit ze meteen af. 

Eens afgekoeld, kan je je eerste zomercocktail maken : giet een bodempje vlierbloesemsiroop in een glas, voeg koud water toe, enkele ijsblokjes en werk af met een schijfje citroen. Resultaat : de zomerzon in een glas ! 

Op JOUW gezondheid ! 




Labels:

woensdag 10 juni 2015

Aardbeien-fans

Aardbeien in zijn pure vorm

Een activiteit die sinds een goede week elke dag op het programma staat, is aardbeien gaan plukken.
Het begon met één enkele aardbei per dag, dan een handvol, en ondertussen is het toch een 300 gr per dag. Die hoeveelheid gaat alleen maar toenemen in de komende weken. 

Zoals elk kind was ook ik als ukkie verzot op aardbeien, en die liefde is nooit meer voorbij gegaan. 
Ik eet ze liefst puur, met wat 'kinnekessuiker' of als ik in een heilige bui ben met stevia, of met suiker en balsamico. Dit laatste is een zoetzure combinatie die geweldig bij aardbeien past. Bestrooi de in stukjes gesneden aardbeien met wat suiker; besprenkel daarna met enkele druppels balsamico-azijn en laat alles een kwartiertje rusten. Eens goed roeren en tast toe ! Houd je van dat zoetzure en een tikkeltje bitter ? Dan zijn aardbeien met stevia jouw ding. 

Aardbeien voor een moeilijke eter

Terwijl ik de fraise'kes graag in zijn pure vorm eet, gaat mijn zoonlief voor alles waar aardbeien in verwerkt zijn, zoals een waterijsje met aardbeien. "Mama, mijn ijsje en jouw aardbeien ruiken hetzelfde !"
Ach, misschien komt er toch nog een dag dat ook hij kan genieten van zijn tanden in een echte aardbei te zetten. 

Labels: ,

woensdag 3 juni 2015

Sierlijk Juffertje-in-'t-groen

Ik beken : ik ben een grote fan van Nigella. 
Van twee Nigella's om eerlijk te zijn. 
Ja, ik ben enerzijds een grote fan van de wereldbefaamde televisiekokkin Nigella Lawson (www.nigella.com) ; haar gerechten staan dan ook regelmatig bij me thuis op het menu. Buiten de keuken gaat mijn verering naar de andere Nigella : Nigella damascena, alias het Juffertje-in-'t-groen.

Nigella damascena

Toen ik jaren geleden een foto van Nigella zag, wilde ik deze ranke dame meteen in mijn tuin hebben. Deze eenjarige wordt zelden als plantje te koop aangeboden; gelukkig kan ze echter gemakkelijk uit zaad gekweekt worden. Toen mijn eerste bloem uit zaad te voorschijn kwam, was ik verrast hoe fijn en klein ze was - de bloemen worden namelijk niet groter dan 20 à 40 cm, maar wat een sierlijkheid !


Ik val voor de combinatie van de helderblauwe kelbladeren met de fijne groene veertjes eronder, het lijkt wel dille. Zowel de bloemen als de prachtige grote groenrode zaaddozen kunnen in een boeket verwerkt worden. 
Ben jij ook een fan van Nigella en heb je haar in de tuin staan ? Maak je dan maar geen zorgen : ze zaait zich zelf gemakkelijk uit en zal je overal in de tuin weten te verrassen. De jonge plantjes doen me aan wortelplantjes denken. Bij een teveel aan Juffertjes zijn de 'wortelplantjes' gemakkelijk te herkennen en kan je er enkele verwijderen.
Nigella Lawson heeft wellicht haar naam aan de bloem te danken. 
En zeg nu zelf, wie wil er nu niet met zo'n prachtbloem geassocieerd worden ? 
Misschien is een zakje zaadjes van Juffertje-in-'t-groen ook een leuk afscheidscadeau voor de schooljuf ? 

Labels:

dinsdag 26 mei 2015

Pioenknoppen : snoepfestijn voor mieren



Het is eigenlijk vooral tijdens het prille voorjaar dat we vol verwachting uitkijken naar de (bloem)knoppen die op openbarsten staan, maar ook tijdens deze periode van het jaar zijn er planten die met hun bolle k(n)oppen zoveel goeds en moois beloven. 

Vandaag wist de pioenroos (Paeonia) me op deze manier te verrassen. 
En blijkbaar ben ik niet de enige die 'verlekkerd' is op deze bolle dame.
De knoppen zitten namelijk bedekt met mieren die dol zijn op een zoete stof die de plant afscheidt. Maak je geen zorgen dat deze kleine zwarte soldaatjes het beste voor zichzelf houden en je bloem opeten : de plant ondervindt namelijk geen hinder van de mieren. Wel kan een te droge grond schade berokkenen. 
Als de bloemknoppen er wat verdroogd bijstaan, zullen ze wellicht ook niet meer ontluiken. Laat de grond dus niet uitdrogen en giet regelmatig bij tijdens droge periodes.

De bloeiperiode van de pioenroos is mei/juni. Nog enkele dagen geduld en het spektakel barst los wanneer de ballerina's in hun prachtige tutu's te voorschijn komen. 

Labels:

maandag 18 mei 2015

Geurende seringen


Ah, geurende seringen. Even aan een sering (Syringa Vulgaris) ruiken en de geur voert me weg naar zoete herinneringen. Herinneringen die ik niet meteen kan thuis brengen, maar die er wel zijn. 
Seringen doen herinneren, denk maar aan Miranda in een aflevering van Sex and the city toen ze een vaasje seringen op haar nachtkastje aantrof.
Zodra de seringen in bloei staan, snijd ik een ruiker af voor in de woonkamer. De bloemen blijven binnenshuis slechts enkele dagen goed, maar vermits de struik enkele weken in bloei staat, kan je geregeld opnieuw verse bloemen binnenhalen. 
Na de bloei is deze heester minder opvallend, maar met zijn hartvormig blad blijft hij ook dan charmeren.
Gisteren heb ik een dag beleefd, die zo intens en mooi was, dat ik hem niet snel zal vergeten. Bij het ruiken van het zoete parfum van de sering zal de herinnering nu des te levendiger blijven. 

Labels:

zaterdag 9 mei 2015

Blauwe Regen



Momenteel is er buiten een lekker (?) voorzomers onweer aan de gang. Al die regen doet me denken aan onze Blauwe Regen (Wisteria Sinensis) die op dit moment heel mooi in bloei staat. De plant - of verdient-ie ondertussen de naam boom ? - staat al een 10tal jaren in de volle grond en we hebben er bijna het hele jaar geniet van. 
In april-mei genieten we van de mooie bloesems die een heerlijk lichtzoet, maar niet overdreven parfum in de tuin verspreiden. In het putje van de zomer zoeken we zijn verkoelende schaduw op en wanen we ons tijdens diners eronder in hartje Italië. 
We hebben plannen om in de bostuin ook de Witte Regen (Wisteria Sinensis 'Alba') te planten. Daarover later meer.

Labels: