Doorgaan naar hoofdcontent

Sneeuwlicht van de kerstroos

Kerstroos Helleborus Verboom Beauty
Begin oktober had ik enkele bloembakken op het terras opgevuld met wijnrode winterviooltjes. De kleur paste fantastisch bij de herfstsfeer, maar de bloemen vertoonden bij regenweer en felle wind snel scheurtjes en verkleuringen. Kortom, deze najaarsbloemen bleken eigenlijk niet bestand te zijn tegen (ons Belgisch) najaarsweer. 
Dit weekend heb ik de viola cornuta dan ook verruild voor een andere winterse Schone : de witte kerstroos of Helleborus Verboom Beauty. Het is een wintervaste plant die nog geen bladeren heeft, maar enkel zuiver sneeuwwitte bloemen die dapper de koude noordenwind en ijsregen trotseren. Wat er ook boven hun hoofdje gebeurt, ze blijven fier rechtop staan. Wat een verschil met andere Helleborus-soorten die hun kopje al snel laten hangen. Met hun pure witte schoonheid verspreiden ze letterlijk sneeuwlicht... ideaal voor de kerstperiode.
Bij mij schittert de kerstroos in het winterse buitenlicht. Mits je ze niet te dicht bij een (centrale) verwarming plaatst, kan je ze ook binnenshuis een plaatsje geven. Beeld je deze bloemen eens in op een feesttafel genesteld tussen boomschorsstukjes en zilveren of gouden accenten... een ware kerstdroom. Je kan ze zelfs als snijbloemen in je winterse decoraties verwerken. 
Verwar deze sneeuwprinses echter niet met die andere kerstroos of Poinsettia (Euphorbia pulcherrima), de alom bekende -mijn excuses voor het woord- oubollige huisplant die tijdens de kerstperiode verkocht wordt. Kenmerkend voor deze plant zijn de rode of roomwitte bloemen die eigenlijk schutbladeren zijn, terwijl de echte bloemen zelf geel en klein zijn van formaat.
Door het zien van de pure schoonheid van de kerstroos Helleborus Verboom Beauty durf ik weer een beetje meer in Kerstmis te geloven.

Reacties

  1. Een bloem die inderdaad de moeite waard is, zeker in deze periode van het jaar.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Gevonden na wandeling : het 'Groot Geluk'

Een deel van onze tuin wordt erkend als natuurgebied en loopt uit in het reservaat Den Dotter. Tijdens het weekend nemen we regelmatig de fiets van stal of strekken we al wandelend onze benen om van de natuurwonders in Den Dotter te genieten.  Vorige week woendag was het eigenlijk geen weer om een hond door te jagen, maar mijn vriendin en ik lieten ons niet kennen en kozen voor een fikse winterwandeling. Wij zondaars hadden een heilig doel voor ogen : namelijk het Groot Geluk, een zalig taart- en koffiehuis te Aaigem.  Een felle wind joeg ons in de juiste richting. Schoorvoetend stapten we met onze gummilaarzen vol met slijk het prachtig gerenoveerde huisje binnen. Eigenares Kim, net als ik op zoek naar het geluk, verwelkomde ons met open armen in haar creatie van het 'Groot Geluk'.  We vonden een knus plaatsje naast de brandende kachel en verlekkerden ons op wat het originele menu ons wilde voorschotelen. Voor elk wat wils : zalige zoetigheden voor zowel de zondaar als (h)eerlij…

Bloemen-metafoor

Onlangs kwam ik deze spreuk in een roman tegen. De woorden wisten me meteen te raken; ik maakte er prompt een foto van. 'Da's eentje voor later', dacht ik.
Waarom is liefde nu net als bloemen ?  Omdat bloemen inderdaad verrukkelijk zijn, hun schoonheid je in al hun facetten bekoort ?  Omdat ze meestal zo lekker ruiken, net als je zo verlekkerd bent op de geur van diegene die je zo graag ziet ?  Omdat liefde net als een bloem plots ontluikt... en ooit verwelkt ?  Dat laatste boezemt me een beetje angst in... ik wil mijn - onze - liefde helemaal niet zien verwelken. Dan geef ik er maar de voorkeur aan om de bloem van een vaste plant of bloembol te zijn. Dan komt de bloem, en de liefde, telkens terug en gaat ze nooit over, maar zal ze floreren in de golfbeweging van het leven.  Als de bloem, en de liefde, door de natuurkrachten van regen, wind, sneeuw en een enkele bliksemschicht geplaagd wordt, zijn je vrienden daar om je te omarmen, om je heelhuids door de storm te loodsen. Samen …