vrijdag 29 april 2016

Tuinhandschoenen

Er zijn zo van die tuinbenodigdheden waar ik echt niet zonder kan. 
Vorig jaar wijdde ik al een stukje aan mijn geliefde gieters (zie: http://www.loustuinhoekje.blogspot.be/search/label/Tuinbenodigdheden). Ook onontbeerlijk zijn een goede compacte snoeischaar, schepje, schoffel èn mijn tuinhandschoenen. 
Een man is gezegend met grote stevige handen die al 'ns tegen een stootje kunnen, maar geef toe, dames onder ons, wij dragen graag zorg voor onze handen. Ik vind het zalig om met blote handen in de grond te wroeten, maar achteraf dagenlang met rouwbandjes onder mijn nagels te moeten rondlopen, vind ik minder leuk. En dan bieden mijn damestuinhandschoenen soelaas.
In het verleden liet ik me wel al eens verleiden door de aankoop van stoffen handschoenen, verkrijgbaar in een veelvoud aan snoepjeskleuren. Totdat ik een paar jaar geleden een - in mijn ogen - wel heel dure investering deed en voor mezelf een paar lederen tuinhandschoenen kocht.
Na jaren van intensief gebruik vertoont nu pas één van de handschoenen een haarfijn scheurtje. Om je maar een idee te geven hoe lang ze mee kunnen gaan. Gisteren heb ik een nieuw paar gekocht en ik zweer bij het Franse merk Rostaing (http://www.rostaing.com/), dat uitsluitend werkhandschoenen verkoopt. Ik heb maar kleine fijne kleine handen en bij hen vind ik mijn handschoenen in soepel leder èn in mijn kaboutermaatje 7.
Zo kan ik rozen snoeien zonder bloedvergieten, natte bladeren bijeen nemen zonder zelf nat te worden en schoffel ik blaren-vrij. Mijn handen zijn me dankbaar.

Labels:

donderdag 21 april 2016

Bloesems !

Japanse kerselaar (Prunus serrulata)
De Japanse sierkers (Prunus serrulata) met z'n eindeloos veel trossen roze bloesems... ze lijken wel de achtergrond te vormen van het (d)romerige behangpapier van een meisjeskamer. 
De Japanse kerselaar is zo een klassieker, dat-ie bij eenieder wel jeugdherinneringen oproept en zodoende in elke tuin een plaatsje verdient. Heb je een kleine tuin, kies dan een halfstam boom, die zal minder groot worden, maar de impact en verwondering zullen even groot zijn als bij de aanplanting van een hoogstam sierkers. 
In sommige gemeentes worden deze rozige wolkenbomen ook langs de straatkant van een laan geplant of krijgt hij een ereplaats in het park. Waar hij ook staat, hij zorgt elk voorjaar (april-mei) opnieuw voor een beeldig plaatje. 
Lang duurt de bloeiperiode meestal niet, maar laat het nu net dit weekend kouder weer zijn. Dit zal de bloeiperiode van vele bloesems hopelijk een beetje rekken en kunnen we wat langer van de bloesems genieten. 
Het zijn niet alleen de sierfruitbomen die momenteel in bloei staan, ook de bomen die ons straks de sappigste en lekkerste vruchten bezorgen, staan in bloei : appels, peren, pruimen, kersen...
Heb je nog geen plannen voor dit weekend, organiseer dan zeker een uitstap naar de bloesemroutes in Limburg http://www.toerismelimburg.be/nl/fruit 
Je zal versteld staan van zoveel prachtige bloesemweelde in eigen landje; een aanrader ! 

Labels:

donderdag 14 april 2016

Liefde & tragedie met het vergeet-me-nietje

Het vergeet-me-nietje (Myosotis)
Het is zo'n plantje dat iedereen bij naam kent, maar weinigen kunnen ook vertellen hoe het er echt uit ziet. 
Misschien kreeg het bloemetje daarom wel z'n uitzonderlijke naam ? 

De legende wil echter dat in de Middeleeuwen een ridder tijdens een wandeling in een rivier belandde omdat hij bloemen wilde plukken. Terwijl hij verdronk, gooide hij het bosje helderblauwe bloemen met geel hartje naar zijn geliefde en riep 'Vergeet me niet !'
Met dit verhaal in gedachten wordt het vergeet-me-nietje wel eens uitgedeeld bij een uitvaart als herinnering aan een dierbare overledene.
Of je kan de bloemenzaadjes uitstrooien op de plaats waar je een goede vriend of liefde voor het laatst ontmoette. Je kan natuurlijk ook een boom planten, maar je zal zien dat het vergeet-me-nietje de zoete herinnering in het voorjaar nog sterker, levendiger en fleuriger zal maken. En die sweet memories zullen met de jaren alleen maar mooier worden, want het plantje zaait zich gemakkelijk spontaan uit. 
Rode bloemen behoren niet echt tot mijn favoriete kleur van bloemen, maar een uitzondering hierop vormen rode tulpen in combinatie met het vergeet-me-nietje. Samen bereiken ze een prachtig kleurenpallet, dat de romantiek en tragedie van het plantje letterlijk en figuurlijk nog versterken. 

Zulk emotioneel verhaal voor zo'n sympathiek bloempje... Wedden dat je het vergeet-me-nietje nu niet meer zal vergeten

Labels:

vrijdag 8 april 2016

Bloemen onderweg met de Magnolia

Neem de auto of fiets en laat je verrassen door voorjaarsbloeiers.
Zelfs al waait er buiten een gure aprilse wind, het is een plezier om zelfs nu met de auto een ritje te gaan maken : overal zie je om je heen voorjaarsbloeiers. 
De grootste en wellicht daarmee ook de opmerkelijkste is de gewone Magnolia (Magnolia x soulangeana). 
Onderweg kwam ik dit prachtexemplaar tegen. Het is jammer dat een huis op de achtergrond het plaatje verdoezelt, of misschien is het net andersom en maakt de magnolia hier goed, wat... ;-)
Met zijn brede, laag bij de grond groeiende kruin valt de magnolia meteen op. 
Terwijl onder zijn mantel de eerste tulpenbollen verschijnen, lijken de witroze magnoliabloemen zelf ook op tulpen.
Net daarom durven we de magnolia in de volksmond ook wel tulpenboom noemen. Onterecht blijkt, want de echte tulpenboom is de Liriodendron. De correcte naam voor de gewone magnolia is beverboom. 
Mmm, bevers of tulpen. Ik houd het zelf ook liever bij de populaire benaming van tulpenboom : da's heel wat romantischer en het past beter bij de magnolia zijn bloemen-outfit.