donderdag 16 november 2017

Dosis groen halen

Ik heb het nodig, regelmatig een dosis groen halen.
Ik denk dat ik zowaar voorgeprogrammeerd ben om in elke groene omgeving het aards paradijs te vinden.
Na een heerlijke zondagslunch wilden mijn lieverd en ik een groen dessert, en dit onder de vorm van een wandeling. Talrijke plensbuien en het gebrek aan regenjas annex gummilaarzen, dreven ons naar het stadspark - en niet naar het bos - voor de geneugten van een frisse, natte herfstwandeling.
Fris en vochtig was het, maar oh, wat deed het een deugd ! De frisse zuivere lucht die je neus rood kleurt, je handen verkleumt en je longen openzet.
Gevallen blad en modder, rust en stilte.

Onze lichamen ontspannen in kalme, natuurlijke omgevingen, omdat ze juist daarin zijn geëvolueerd, en niet tussen beton, hoge bebouwing en druk verkeer.
De dosis groen was na de wandeling binnengehaald; erna thuiskomen voelde nog meer als anders als -thuis- aan.

dinsdag 31 oktober 2017

Rattenstaarten boven je hoofd

Een paar weken geleden liepen mijn liefste vriendin en ik gezellig keuvelend naast elkaar in het stadspark. Ze zeggen dat de zomer kleurt, en de herfst geurt. Het herfsttafereel dat wij zagen was er één van geuren èn kleuren. Geel, groen en rood in de meest uiteenlopende kleurschakeringen; dat is de herfst ten voeten uit.

We liepen onder een pergola door en oktober zou oktober niet zijn, mocht Halloween niet op de loer liggen. De peulen van een slingerende klimplant hingen als rattenstaarten boven ons hoofd. Het was luguber en mooi tegelijkertijd. Het leek wel een schouwspel in scène gezet, speciaal voor de donkere herfstdagen en Halloween. 
Mijn beste vriendin en ik konden er eens goed mee lachen... maar we maakten ons toch snel uit de voeten... toen de wind de 'rattenstaarten' deed bewegen ! 

Happy Halloween ! 
en houd het veilig vannacht ;-) ! 


maandag 16 oktober 2017

Goed op weg met groen onderweg


Dat de natuur een gunstige en rustgevende invloed op je heeft, is al langer geweten.
Na een wandeling bijvoorbeeld in het stadspark, stappen we gegarandeerd goedgemutst en voldaan de auto in.
Maar wist je ook dat bomen een veilige bestuurder van je maken ?

Tot die conclusie kwam men na een onderzoek in het Engelse Norfolk.
Door bomen langs de weg  in trechtervorm aan te planten , lijkt het dat de weg smaller wordt en gaan de weggebruikers automatisch trager rijden.  Of door bomen dichter bij elkaar te planten, komen ze  in het voorbijrijden sneller aan je voorbij en denk je al snel dat je (te) snel rijdt.  Beide  optische bomen-illusies zorgen voor hetzelfde effect op je rijgedrag.

Ik was sowieso al langer voorstander van meer groen in de stad;  niet alleen in de vorm van een park maar ook làngs de wegen. Na het lezen van bovenstaand onderzoek ben ik nog meer gesterkt in mijn overtuiging. 
Die volgende meiboomplanting mag van mij gerust naast een drukke hoofdweg plaats vinden !

Labels:

donderdag 28 september 2017

De natuur tentoonstellen


De natuur komt soms heel openlijk naar ons toe, zonder dat we zelf op ontdekkingstocht hoeven te gaan. Soms in de mooiste vormen zoals bij een zonsopgang of -ondergang, een ontluikende bloem, een in nevel omhuld herfstlandschap... Maar soms komt ze gemeen en gruwelijk over, denken we maar aan de recente orkanen. 
En soms moet je zelf de natuur een beetje 'wegkrabben' om een nog mooier plaatje te ontdekken. Het echte authentieke schilderij ligt meestal ook verstopt onder een tweede schilderij of een hoopje vuil.
Mijn lieve partner die een fantastisch 'natuurruimte'-gevoel heeft, wilde zo in onze tuin de prachtige stam van een eik vrijmaken. Deze zat namelijk verstopt achter een uit de kluiten gewassen taxus. 
Ik ben bevoorrecht om al meer dan 10 jaar in dit mooie stukje natuur te mogen wonen, en ik had nog nooit gezien dat die eik zo'n mooie stam had.  Daarvoor heb je dus iemand nodig met een frisse kijk én met kennis van zaken !
Ineens had ik een aapje in mijn tuin en verscheidene taxustakken werden weggenomen. 
Een prachtige grillige eikenstam kwam te voorschijn : een samenspel van dikke takken die van én naar elkaar toegroeien.
En een plaatje is het geworden ! Dankjewel, lieverd.

Labels:

vrijdag 8 september 2017

Op bezoek bij de Honingzwam


We kunnen er niet omheen : met de eerste schoolweek achter de rug, hangt de herfst nu zeker in de luchtDit weekend voorspellen ze zelfs al een voorproefje van guur herfstweer.
Een herfstbewijs van formaat kwam ik onlangs tegen in ons bos: een geelgroenabrikoosbruine zwam op een oud stuk schors. Ik stond versteld van het kleurenpallet. De kleurencombinatie was in mijn ogen subliem en van een ongekende aard. Gelukkig wist mijn lieve wederhelft me te vertellen dat het hier een gewone honingzwam Armillaria mellea betrof. Zo'n ogenschijnlijk (euh, orenschijnlijk ?) courante paddenstoelennaam voor zo'n mengeling van kleuren zoals enkel een of andere topdesigner of -kunstenaar het mengen kan. 
De honingzwam is vanaf september in groepjes te vinden op stronken van loof- en naaldbossen. Na een snelle zoektocht op het internet leer ik dat je zelfs de hoed van deze zwam kan eten. Ik vertrouw het toch niet helemaal. Niet dat ik twijfel over mijn partners kennis en kunde, maar zelf paddenstoelen gaan plukken... misschien zal ik hiervoor beter eerst maar een cursus bij een paddenstoelenkenner gaan volgen. 
Paddenstoelen lust ik graag; op toast, in een jagersausje, in ... oei, die herfst komt nu wel heel echt dichtbij.
Misschien toch maar een doosje champignons in het obligate blauwe doosje gaan kopen...

Labels:

vrijdag 1 september 2017

'Homemade tea' tegen zomerkeelpijn

Soms overkomt het je : keelpijn/verkoudheid tijdens de zomermaanden.

Je zou niet liever willen dan je toevlucht nemen tot liters dampende soep en geurende warme dranken.
Ik zit hier buiten in het zonnetje. Prik met ijsblokjes valt best te pruimen, maar is met deze keelpijn vandaag niet aan me besteed. De munt en tijm lonken naar me vanuit de kruidentuin. Ik pluk een paar blaadjes van elke soort, leg ze in een glas en overgiet met warm water. En nu dit jaar het maarts viooltje nog bloeit, gooi ik er ook zo'n lieflijk bloempje bij.  Wat te voorschijn komt is een welgeurend aroma. Munt zorgt voor de welkome verfrissing; tijm verdunt de slijmen en bevat een natuurlijk antibioticum. Wat het viooltje betreft : op een Violette-snoepje zuigen, werkt altijd troostend.
Wat het ook zij, dit brouwsel doet ontzettend veel deugd !
Misschien kan ik de volgende keer ook nog water uit onze eigen bronnen gebruiken... wordt vervolgd !  

Labels: , ,

donderdag 24 augustus 2017

Maartse viooltjes in augustus

Het einde van de zomer nadert. Dat voel je aan de lucht, dat zie je aan de natuur rondom je heen. Sommige bomen maken al aanstalten om zich in hun herfstkostuum te hullen. Dorre blaadjes vermengen zich reeds onder het groene bladerdak. Eénjarigen en perkplanten zitten vermoeid en uitgeput in hun zomerverblijf. Tomaten beginnen eindelijk rood te kleuren... een mens zou er bijna weemoedig van worden. 
Terwijl de ene zich klaarmaakt voor het najaar, krijgt de ander de lente in zijn bol. Neen, ik laat de voorjaarsbloembollen even achterwege, maar laat me verrassen door het maarts viooltje Viola odorata.
Toen ik vanmorgen de dauw op mijn blote tenen voelde (ook zo'n typisch bijna-herfst-fenomeen), werd ik verrast door paarse stipjes onder de bomen. De maartse viooltjes wanen zich blijkbaar in de lente en floreren nu massaal. De bloei is minder uitbundig en de geur minder overweldigend, maar het effect des te meer.
Gekke toestanden met dat veranderend klimaat. Vorig jaar bloeide het viooltje niet in het voorjaar; wellicht door de lange koude winter en dan de plotse warmte. En nu worden we verwend met een tweede bloei in hetzelfde jaar. 
Onze tuin reflecteert de tendens van het aanbod aan fruit en groenten in de supermarkt. 
Daar kan je het ook het hele jaar door aardbeien kopen. :-)

Labels:

donderdag 10 augustus 2017

Bloemen-metafoor


Onlangs kwam ik deze spreuk in een roman tegen. De woorden wisten me meteen te raken; ik maakte er prompt een foto van. 'Da's eentje voor later', dacht ik.

Waarom is liefde nu net als bloemen ? 
Omdat bloemen inderdaad verrukkelijk zijn, hun schoonheid je in al hun facetten bekoort ? 
Omdat ze meestal zo lekker ruiken, net als je zo verlekkerd bent op de geur van diegene die je zo graag ziet ? 
Omdat liefde net als een bloem plots ontluikt... en ooit verwelkt ? 
Dat laatste boezemt me een beetje angst in... ik wil mijn - onze - liefde helemaal niet zien verwelken. Dan geef ik er maar de voorkeur aan om de bloem van een vaste plant of bloembol te zijn. Dan komt de bloem, en de liefde, telkens terug en gaat ze nooit over, maar zal ze floreren in de golfbeweging van het leven. 
Als de bloem, en de liefde, door de natuurkrachten van regen, wind, sneeuw en een enkele bliksemschicht geplaagd wordt, zijn je vrienden daar om je te omarmen, om je heelhuids door de storm te loodsen.
Samen het leven vieren en samen tot rust komen.

De natuur is de metafoor van het leven van elk van ons.

Labels: ,

dinsdag 11 juli 2017

Vlinderspel met Gaura


Vlindertjes op een stokje. 
Ik zou niet weten hoe ik de prachtkaars 'Gaura' beter kan omschrijven. Ik ben verkikkerd op deze vaste plant met z'n frêle frisse bloemen ! Mijn favoriet is de witte variant 'Whirling butterflies' met een subtiele waas van roze. Gaura is ook verkrijgbaar in volledig roze, maar heeft in mijn ogen niet hetzelfde 'vlinder'-effect. Misschien omdat ik nu eenmaal geen roze vlinders ken ? 

Als 's avonds de schemering doorbreekt en de duisternis over de bloemen valt, zie je enkel nog vlinders die gezamenlijk danspasjes uitvoeren.
Geef deze prachtkaars een plaats in de zon en je wordt tot diep in het najaar met een uitbundige bloei beloond.
Onlangs heeft Gaura opnieuw een plaatsje in onze tuin gekregen, dicht bij de vijver. Beeld je eens een libel op de Gaura in, en tover er nog een stel verliefde vlinders bij. Wedden dat dat koppeltje verstoppertje gaat spelen tussen die zee van vlinderbloemen ? 
Kortom,'Hide & seek' in bloemenformaat ! 

Labels:

donderdag 6 juli 2017

Kriebelpluisje

Inspirerende pluisjes van de paardenbloem
En dan kriebelt het weer, zo opeens, als een pluisje dat dwarrelend fladderend eindelijk de grond bereikt. Het kriebelt om weer te gaan schrijven, om weer dingen te delen, om weer te bloggen. Soms neemt het leven zo'n helse loop, dat je hoofd vol zit, er niks meer in gaat, maar ook niet uit. 

Maar nu heeft dat pluisje een gaatje gevonden en zich een weg naar buiten gebaand. Ik heb zo'n vurig verlangen om weer meer in mijn tuin bezig te kunnen zijn. Niet zozeer werkend, maar eerder genietend, en om misschien gewoon de boel de boel te laten. 

Dat pluisje is het zaad voor zoveel moois. Zoveel moois dat ik zelf nog moet gaan ontdekken. En wat is er nu leuker dan tijdens de zomervakantie op ontdekkingstocht te gaan ? In de tuin, of elders in de natuur... 
Ik popel van ongeduld ! Tot gauw ! 

zaterdag 13 mei 2017

Groene rust - rust groen


Als de natuur je dwingt om te rusten, om tot rust te komen, dan gehoorzaam je maar beter. Noodgedwongen probeer ook ik in deze dagen te rusten. 
'Rust roest', is me van thuis uit altijd meegegeven. Rusten is dus een héél moeilijke opdracht voor me (let op mijn woordkeuze : opdracht :-)). Lezen lukt niet, schrijven ook niet (echt waar). Wat wel lukt, is naar buiten kijken, naar dat mooie groen in alle kleurschakeringen, en dat groen in me opnemen. Ook letterlijk dan. 
Ik heb zonet verse muntblaadjes geplukt voor een verkwikkende afternoon-tea... en ik neem de natuur in me op, word één met de natuur in me en rond me. 
No worries, dit is geen hallucinatie als gevolg van een verkeerd gebrouwen kruidentheetje... wel het besef dat mijn tuin me altijd rust zal brengen... of ik nu wil of niet. 
Nou, van die gedachte word ik weer helemaal rustig ! Me happy ! 

Labels:

vrijdag 5 mei 2017

Me-time... garden-time


De wereld en de natuur zijn continu in verandering. 
Zo vergaat het ook in een mensenleven, en jawel ook in mijn leven. 
De laatste maanden zijn een rollercoaster geweest van emoties en veranderingen. Veranderingen in relaties, veranderingen in huis, veranderingen in de tuin. 
Drukke tijden dus, en ook in Lou's tuin waait er ondertussen een nieuwe frisse wind ! Meer informatie - in alle geuren en kleuren - krijg je zeker nog van mij te lezen en te zien. 
Eerst effie weer op mijn pootjes terugkomen en dan zal Lou opnieuw mondjesmaat over 'the Garden' en zijn nieuwe (!) inwoners vertellen... 

Durf jij ook wat van me-time te genieten, en liefst in de tuin ! 

Lou x

dinsdag 14 maart 2017

Een boom voor later

Onze trouwe lindeboom in de tuin had dringend nood aan een snoeibeurt. 
Terwijl zijn bovenste takken reikhalzend naar de hemel keken, vormden onderaan de vele zijscheuten een minibosje op zich. 
Gewapend met kettingzaag en takkenschaar ging een goede vriend mijn goede vriend de Linde te lijf. De ademruimte die de boom hierdoor kreeg, had voor ons een leuke verrassing in petto ! Onder de wirwar van takken kwam namelijk de naam van niemand-minder-dan onze buurman te voorschijn.
We hebben Paul, onze buurman, erbij gehaald en hem het kleine kunstwerk getoond. 40 à 50 jaar geleden kerfden zijn kinderhanden met uiterste precisie de voornaam in de lindenbast. De fijne lijnen zijn nu tot mooie blokletters uitgegroeid. In Pauls kinderogen en herinnering was de Linde toen al een kanjer van een boom voor mateloos klim- en speelplezier. 
Zovele jaren later houdt de Linde nog steeds fier de wacht op de scheidingslijn van onze percelen. 
Leuk zou zijn mochten Paul's (achter)kleinkinderen ooit in 'zijnen' boom komen spelen, hoog in de boom klimmen en en dan opa's naam ontdekken. Paul zal met een glimlach het tafereel bekijken. Mijmerend over z'n schapenweiden uitkijkend, al dan niet leunend op een wandelstok...
"Hij keek en zag dat het goed was."

Labels:

woensdag 22 februari 2017

Enkel uit vruchtbare grond groeit leven *

Leven : na een lange koude winter, speuren we de tuin af op nieuw leven. En ja, daar waar je het helemaal niet verwacht, ontspruit dat eerste sneeuwklokje. Eerst lijkt het op een uit de kluiten gewassen grassprietje; daarna lacht een klein wit kopje je toe !
Ik ben altijd opgetogen als mijn eerste sneeuwklokjes als lichtpuntjes in mijn tuin opduiken. Want lichtpuntjes zijn ze, zeker na een donkere periode die de winter was. Met liefde wil ik ze omarmen en toejuichen. 
Na een paar weken zijn ze uitgebloeid. Om de zoete herinnering aan haar te verlengen, heb ik een groots plan. Witte tulpen in april, mei zullen met hun frisse blaadjes over haar wiegen. Een voorjaarsbloeiende heester als de Viburnum farreri zal haar met zijn zoetgeurende roze bloemenwolkjes ook tijdens de rest van het jaar met zijn bladerendek beschutten en beschermen.
We zullen haar blijven koesteren, het sneeuwklokje, voorbode van de lente en teken van een lief leven.
Nooit zullen we je vergeten, lief kleintje, daarvoor gaan we zorgen met een nieuw tuinplan ! 

* Daniël van den Hurk

Labels: ,

zondag 12 februari 2017

Happy 'Hartjesdag'

Hoya heart : het liefste vetplantje
Valentijn staat voor de deur, en neen, ik wil niet sentimenteel doen over de commerciële hype die errond hangt, maar ik moest even terugdenken aan mijn blog post 'Natuurhartjes' van afgelopen zomer. 
Valentijn is een hartjesdag voor al wie je lief hebt, of het nu om een klassiek lief gaat, beste vriend, (harts)vriendin, zus, ... wie dan ook. Het is een mooie gelegenheid om te tonen dat je ze lief hebt en dat je hun liefde niet zomaar voor lief neemt

Happy Hartjesdag ! 

Natuurhartjes

Tijdens vakantie bij onze noorderburen viel in een boekenwinkel mijn oog op het vakantieboek van Flow '30 Days of Summer' (zie ook flowmagazine.nl) : een zalig doe-& niet-doe-tijdschrift voor wie graag wat dichter bij het leven van nu staat. Een interessant artikel was getiteld 'het mooie alledaagse' : oog hebben wat er op dat moment op je pad komt. Zij gaven het voorbeeld dat als je goed oplet, overal waar je komt, hartjes ziet.
Ik nam de proef op de som en ging op ontdekkingstocht, startend in mijn eigen achtertuin. En het is waar : in de natuur vind je overal hartjes. In bladvormen, stenen, zelfs in het straatbeeld : twee klinkertegels tegen elkaar kunnen samen een hart vormen. Het is best verslavend om overal hartjes in te zoeken. Dikwijls hoef je ze zelfs niet te zoeken; ze vinden hun weg wel naar je ogen en naar je hart.
Ik heb ondertussen al zoveel hartjes in de natuur gevonden. Over een paar maanden komt de herfst er weer aan, de natuurhartjes gaan verkleuren en dan in hun mooiste toverkleuren van de bomen vallen.
Zou het niet mooi zijn dat al die hartjes terecht kwamen bij mensen die het zo har(d)t nodig hebben ?

(Bron foto Hoya Heart : www.gekopgroen.nl)

Labels:

woensdag 18 januari 2017

Mmmm.... planten(namen) om van te likkebaarden !

Chocoladecosmos : ideaal bloempjes(geschenk) voor de chocoholic !
Ik ben dol op planten, dat weet ieder die me 'n beetje kent - of mijn blog leest.
Ik ben ook dol op eten, vooral op basis van verse groene ingrediënten als fruit, groenten en kruiden. De som van de twee maakt dat ik dol ben op planten met een 'eetbaarheidsfactor'. 
De mens zou maar een kort leven beschoren zijn, mocht hij zijn lekkers niet uit de natuur kunnen halen. Fruit, groenten en kruiden koesteren we omwille van hun voedingswaarde. Er zijn echter ook planten die ons enkel al laten dromen van lekker eten door hun bepaalde geur, hoe ze eruit zien...

Hier een greep uit het eindeloze repertoire aan plantennamen die je doen wegdromen naar :
- vanille-ijsje met verse aardbeien Hydrangea paniculata Vanille Fraise 
- een suikerspin zo rozezoet als Hydrangea macrophylla Cotton Candy 
- pure chocolade met Chocoladecosmos Cosmos atrosanguinea 
   niet alleen de bruine kleur maar ook de geur doet aan chocolade denken
- rijstpap Sedum acre
- heerlijke boter Iris Butter and Sugar
- smeuiige cheesecake met blauwe bessen Hydrangea Bleuberry Cheesecake 
- een snoepje op een stokje Verbena bonariensis Lollipop
   of een oerdegelijke 'lekkestok'
De niet-zoetekauw vindt misschien zijn gading in : 
- Kerrieplant Helichrysum : een kruid dat heerlijk naar curry ruikt
- Komkommerkruid Bernagie : een kruid dat ruikt en smaakt naar komkommer
- Citroenmelisse Melissa: een kruid dat heerlijk naar citroen ruikt

Eten en natuur... het is zo iets natuur-lijks ! 

Bron foto : zoom.nl

Labels:

zondag 1 januari 2017

Groen onderweg


Laten we dit jaar 'n beetje meer met groen kleuren... 
daar wordt iedereen happy van ! 

HAPPY NEW YEAR !