Doorgaan naar hoofdcontent

Op bezoek bij de Honingzwam


We kunnen er niet omheen : met de eerste schoolweek achter de rug, hangt de herfst nu zeker in de luchtDit weekend voorspellen ze zelfs al een voorproefje van guur herfstweer.
Een herfstbewijs van formaat kwam ik onlangs tegen in ons bos: een geelgroenabrikoosbruine zwam op een oud stuk schors. Ik stond versteld van het kleurenpallet. De kleurencombinatie was in mijn ogen subliem en van een ongekende aard. Gelukkig wist mijn lieve wederhelft me te vertellen dat het hier een gewone honingzwam Armillaria mellea betrof. Zo'n ogenschijnlijk (euh, orenschijnlijk ?) courante paddenstoelennaam voor zo'n mengeling van kleuren zoals enkel een of andere topdesigner of -kunstenaar het mengen kan. 
De honingzwam is vanaf september in groepjes te vinden op stronken van loof- en naaldbossen. Na een snelle zoektocht op het internet leer ik dat je zelfs de hoed van deze zwam kan eten. Ik vertrouw het toch niet helemaal. Niet dat ik twijfel over mijn partners kennis en kunde, maar zelf paddenstoelen gaan plukken... misschien zal ik hiervoor beter eerst maar een cursus bij een paddenstoelenkenner gaan volgen. 
Paddenstoelen lust ik graag; op toast, in een jagersausje, in ... oei, die herfst komt nu wel heel echt dichtbij.
Misschien toch maar een doosje champignons in het obligate blauwe doosje gaan kopen...

Reacties

Populaire posts van deze blog

Gevonden na wandeling : het 'Groot Geluk'

Een deel van onze tuin wordt erkend als natuurgebied en loopt uit in het reservaat Den Dotter. Tijdens het weekend nemen we regelmatig de fiets van stal of strekken we al wandelend onze benen om van de natuurwonders in Den Dotter te genieten.  Vorige week woendag was het eigenlijk geen weer om een hond door te jagen, maar mijn vriendin en ik lieten ons niet kennen en kozen voor een fikse winterwandeling. Wij zondaars hadden een heilig doel voor ogen : namelijk het Groot Geluk, een zalig taart- en koffiehuis te Aaigem.  Een felle wind joeg ons in de juiste richting. Schoorvoetend stapten we met onze gummilaarzen vol met slijk het prachtig gerenoveerde huisje binnen. Eigenares Kim, net als ik op zoek naar het geluk, verwelkomde ons met open armen in haar creatie van het 'Groot Geluk'.  We vonden een knus plaatsje naast de brandende kachel en verlekkerden ons op wat het originele menu ons wilde voorschotelen. Voor elk wat wils : zalige zoetigheden voor zowel de zondaar als (h)eerlij…

Bloemen-metafoor

Onlangs kwam ik deze spreuk in een roman tegen. De woorden wisten me meteen te raken; ik maakte er prompt een foto van. 'Da's eentje voor later', dacht ik.
Waarom is liefde nu net als bloemen ?  Omdat bloemen inderdaad verrukkelijk zijn, hun schoonheid je in al hun facetten bekoort ?  Omdat ze meestal zo lekker ruiken, net als je zo verlekkerd bent op de geur van diegene die je zo graag ziet ?  Omdat liefde net als een bloem plots ontluikt... en ooit verwelkt ?  Dat laatste boezemt me een beetje angst in... ik wil mijn - onze - liefde helemaal niet zien verwelken. Dan geef ik er maar de voorkeur aan om de bloem van een vaste plant of bloembol te zijn. Dan komt de bloem, en de liefde, telkens terug en gaat ze nooit over, maar zal ze floreren in de golfbeweging van het leven.  Als de bloem, en de liefde, door de natuurkrachten van regen, wind, sneeuw en een enkele bliksemschicht geplaagd wordt, zijn je vrienden daar om je te omarmen, om je heelhuids door de storm te loodsen. Samen …

Sneeuwlicht van de kerstroos

Begin oktober had ik enkele bloembakken op het terras opgevuld met wijnrode winterviooltjes. De kleur paste fantastisch bij de herfstsfeer, maar de bloemen vertoonden bij regenweer en felle wind snel scheurtjes en verkleuringen. Kortom, deze najaarsbloemen bleken eigenlijk niet bestand te zijn tegen (ons Belgisch) najaarsweer. 
Dit weekend heb ik de viola cornuta dan ook verruild voor een andere winterse Schone : de witte kerstroos of Helleborus Verboom Beauty. Het is een wintervaste plant die nog geen bladeren heeft, maar enkel zuiver sneeuwwitte bloemen die dapper de koude noordenwind en ijsregen trotseren. Wat er ook boven hun hoofdje gebeurt, ze blijven fier rechtop staan. Wat een verschil met andere Helleborus-soorten die hun kopje al snel laten hangen. Met hun pure witte schoonheid verspreiden ze letterlijk sneeuwlicht... ideaal voor de kerstperiode. Bij mij schittert de kerstroos in het winterse buitenlicht. Mits je ze niet te dicht bij een (centrale) verwarming plaatst, kan je z…